Ο άνθρωπος πρέπει να ζει φυσικά ας πλησιάσουμε την ελληνική φύση μακριά από τις πόλεις φυλακές της ψυχής και του σώματος
29 Νοε 2011
27 Νοε 2011
Οι νόμοι της φύσης
Ο λαός οφείλει την υψηλότερη ύπαρξή του όχι στις ιδέες ολίγων τρελών ιδεολόγων, αλλά στη γνώση και αδίστακτη εφαρμογή των «άτεγκτων και άκαμπτων νόμων της φύσης. Μεταξύ των νόμων αυτών είναι και ότι η φύση συνήθως παίρνει κάποιες διορθωτικές αποφάσεις σε σχέση με την φυλετική καθαρότητα των γήινων δημιουργημάτων της. Ελάχιστη αγάπη τρέφει για τα νόθα δημιουργήματα».
Mein Kampf μετάφραση Rallph Mannheim (σελ 288, 400)
21 Νοε 2011
Υψώστε τις μαύρες σημαίες
Υψώνουμε τις σημαίες μας, κόντρα στον άνεμο της σύγχρονης καταναλωτικής κοινωνίας. Είναι μαύρες αυτές οι σημαίες όπως μαύρο διαγράφεται και το μέλλον του λαού και της Πατρίδας. Μαύρες οι σημαίες μας, για τους συντρόφους που έφυγαν νωρίς για το ταξίδι στα Ηλύσια Πεδία. Μαύρες οι σημαίες μας και για τα σύγχρονα ζόμπι που περπατούν στους σκοτεινούς δρόμους των τερατουπόλεων. Μαύρες οι σημαίες όπως το χρώμα των ρούχων που φοράμε, δείγμα της εσωτερικής μας δύναμης αλλά και της αποφασιστικότητας που χαρακτηρίζει εμάς τους Φασίστες και Εθνικοσοσιαλιστές. Υψώνουμε την σημαία αυτή, την μαύρη σημαία και θυμόμαστε όλους εκείνους τους εραστές της δόξας και της τιμής. Μαύρη η σημαία μας σαν τις στολές των Squadristi και των Werewolves, μαύρη σαν τα χρώματα των κουρσάρων που πολεμούσαν αδιάκοπα τον Οθωμανό δυνάστη, μαύρη και άραχνη σαν την στολή των Ιερολοχιτών στο Δραγατσάνι. Μαύρη η σημαία μας όπως τα φλάμπουρα των κατάφρακτων πολεμιστών της Αυτοκρατορίας, μαύρη όπως και τα χρώματα των Ουλανών του θανάτου και των εφήβων γρεναδιέρων τελευταίων υπερασπιστών της Ευρώπης.
Μαύρη η σημαία μας σαν τα λάβαρα των συντρόφων του Capitan, μαύρη ίδια με τα ρούχα των συντρόφων του ΕΣΕΣΙ και των χιλιάδων αγνώστων συντρόφων που μόχθησαν για το κίνημα στην δεκαετία του ʼ80.
Μαύρη η σημαία μας ίδια στην όψη με το χειμερινό παλτό των Wood Brothers, μαύρη όπως οι φόρμες ασκήσεων των Fentagin, μαύρη όπως το χρώμα στα πουκάμισα των ηρωικών ανταρτών του όρους του Λιβάνου. Μας τα έδωσαν όλοι αυτοί μέσα από ποτάμια αίματος πολεμικού ιδρώτα και θυσιών για να θυμόμαστε το χρέος το δικό μας. Μαύρη σημαία γιατί εμείς είμαστε οι τελευταίοι μαχητές, αυτοί που γελάμε μπροστά στον θάνατο και δεν υποτασσόμαστε στα κελεύσματα του παγκόσμιου αφέντη.
Ανεμίζουμε την Μαύρη μας σημαία με θάρρος και ορμή μπροστά στα μάτια των έκπληκτων αστών και τους φρικιώνουμε τα όνειρα με την δική μας «τρέλα». Συντρόφισσες και Σύντροφοι υψώστε τις μαύρες σημαίες στον αγέρα και αφήστε την ψυχή σας να ανεμίσει μαζί τους καλπάζοντας στο όνειρο που παλεύουμε να γίνει πραγματικότητα.
Στεριώστε καλά τα μαύρα λάβαρα στα ερείπια της πατρίδας, γνωρίζοντας ή θα αναστηθούμε μαζί τους, ή θα πεθάνουμε μαζί τους.
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ "ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ"
20 Νοε 2011
10 Νοε 2011
Carmina Burana
O fortune
Comme la lune
Tu es variable
Toujours croissante
Et décroissante
La vie détestable
Opprime d'abord
Et apaise ensuite
Comme la fantaisie la prend
Pauvreté
Et pouvoir
Elle les fait fondre comme la glace.
Sort monstrueux
Et vide
Tu es une roue tournoyante
Tu est malveillant
Le bien-être est vain
Et se fane toujours pour rien
Ombragé
Et voilé
Tu m'infestes aussi
Maintenant à travers le jeu
J'apporte mon dos nu
A ta méchanceté.
Sort du Salut
Et du courage
Maintenant opposé à moi
Léger
Et surchargé
Toujours asservi
Ainsi à cette heure
Sans tarder
Cueille les cordes vibrantes
Lorsque le sort
Frappe l'homme attaché
Tout le monde pleure avec moi !
Comme la lune
Tu es variable
Toujours croissante
Et décroissante
La vie détestable
Opprime d'abord
Et apaise ensuite
Comme la fantaisie la prend
Pauvreté
Et pouvoir
Elle les fait fondre comme la glace.
Sort monstrueux
Et vide
Tu es une roue tournoyante
Tu est malveillant
Le bien-être est vain
Et se fane toujours pour rien
Ombragé
Et voilé
Tu m'infestes aussi
Maintenant à travers le jeu
J'apporte mon dos nu
A ta méchanceté.
Sort du Salut
Et du courage
Maintenant opposé à moi
Léger
Et surchargé
Toujours asservi
Ainsi à cette heure
Sans tarder
Cueille les cordes vibrantes
Lorsque le sort
Frappe l'homme attaché
Tout le monde pleure avec moi !
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

